RESEARCH PAPER
Making It Count: Strategies for Improving Problem-Solving Skills in Mathematics for Students and Teachers’ Classroom Management
 
More details
Hide details
1
European University of Lefke, Lefke, CYPRUS
Online publish date: 2018-01-10
Publish date: 2018-01-10
 
EURASIA J. Math., Sci Tech. Ed 2018;14(4):1253–1261
KEYWORDS:
ABSTRACT:
Understanding a problem is as important as solving it to understand the meaning of mathematics. It is a widespread view that problem-solving skills help individuals to overcome the problems easily in their daily lives. An individual with problem-solving skills is a self-confident, creative and independent thinker. It can be explicable that the societies formed by these individuals can easily solve the problems. In this vein, this study is aimed to determine the relationship between the acquisition of problem-solving skills that play an important role in mathematics alongside two dimensions of classroom management which are time management and plan-program management. It is thought that there is a close relationship between these two dimensions; problem-solving skills. The types of problems are divided into two; routine and non-routine. The aim is to get opinions about how these problems will be taught by mathematics teachers, at what level they will be used in class and what methods they will use for them. The study was conducted by doing a content analysis of qualitative research methods. The sample group which is randomly determined from five provinces of North Cyprus is composed of mathematics teachers who teach at the 9th grade level. The data was collected through semi-structured interview forms. Content analysis technique was used in the evaluation of the obtained data. As a result, it was found out that the mathematics teachers who work in the Ministry of National Education and teach at the 9th grade, have been given importance to problem-solving skills such as, problem-solving duration and problem-solving methods in their classes. In addition, the teachers pointed out that the time given is not sufficient at schools and they could not give enough importance to plan-program activities. They also pointed out that although the annual and monthly plans specified by the Ministry, the desired variety of questions could not be provided by different methods.
 
REFERENCES (46):
1. Altun, M. (2005). İlköğretim İkinci Kademe (6-7 ve 8.sınıflarda) Matematik Öğretimi (in Turkish). Bursa: Aktüel Yayınları.
2. Aydın, N., & Yılmaz, A. (2010). Yapılandırıcı yaklaşımın öğrencilerin üst düzey bilişsel becerilerine etkisi (in Turkish). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(39).
3. Aydoğdu, M., & Ayaz, M. F. (2008). Problem Çözmenin Matematik Müfredatındaki Önemi (in Turkish). Physical Sciences, 3(4), 538-545.
4. Baki, A. (1998). Cebirle İlgili İşlem Yanılgılarının Değerlendirilmesi (in Turkish). III. Ulusal FenBilimleri Eğitimi Sempozyumu. Trabzon.
5. Bal-İncebacak, B., & Ersoy, E. (2016). Problem solving skills of secondary school students. China-USA Business Review, 15(6), 275-285.
6. Çandar, H., & Şahin, A. E. (2013). Yapılandırmacı yaklaşımın sınıf yönetimine etkilerine ilişkin öğretmen görüşleri (in Turkish). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(44).
7. Çelik, V. (2012). Sınıf yönetimi (in Turkish). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım yayıncılık.
8. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative and mixed methods Approaches. Thousand Oaks, California: Sage Publications.
9. Demir, Ö. D. (2015). İlköğretim Öğrencilerinde Problem Çözme ve Bilişsel Farkındalık Beceri Düzeylerinin İncelenmesi (in Turkish). Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2).
10. Demirel, G., & Yagmur, K. (2017). Uluslararasi PIRLS Uygulamaları Ölcütlerine göre Türk Öğrencilerin Üst Düzey Düsünme Becerilerinin Degerlendirilmesi (in Turkish). Journal of Language Education and Research, 3(2), 95-106.
11. Dinçer, S., & Yeşilpınar-Uyar, M. (2015). E-öğrenme sistemlerinin kullanımı sürecinde karşılaşılan sınıf yönetimi ile ilişkili sorunlar ve çözüm önerileri (in Turkish). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21(4), 453-470. doi:10.14527/kuey.2015.017.
12. Durmaz, B., & Altun, M. (2014). Ortaokul öğrencilerinin problem çözme stratejilerini kullanma düzeyleri (in Turkish). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 73-94.
13. Ersoy, E., & Güner, P. (2014). Matematik öğretimi ve matematiksel düşünme (in Turkish). Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 102-112.
14. Gök, M., & Erdoğan, A. (2017). Sınıf Ortamında Rutin Olmayan Matematik Problemi Çözme: Didaktik Durumlar (in Turkish). YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal of Education Faculty) 1305-2020, 14, 140-181. doi:10.23891/yyuni.2017.6.
15. Gözel, E. (2013). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Zaman Yönetimi Hakkındaki Görüşlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (in Turkish). Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, (24), 67-84.
16. Güner, P., & Akyüz, D. (2017). Öğretmen Adaylarının Ders İmecesi (Lesson Study) Kapsamında Matematiksel Fark Etmelerinin Niteliği (in Turkish). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(1), 47-82. doi:10.7822/omuefd.327389.
17. Güneri Yöyen, E., Azaklı, A., Üney, R., & Demirci, O. (2017). Ergenlerin Kişilik Özelliklerinin Problem Çözme Becerisi Üzerine Etkisi (in Turkish). Doğu Anadolu Sosyal Bilimlerde Eğilimler Dergisi, 1(1), 75-93. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/dased/....
18. Gürkan, T., Duman, T., Güneysu, S., Yalın, H. İ., Olkun, S., Bıkmaz, F., ... & Güldere, Y. Z. (2004). Öğretmen yeterliği taslağında yer alan yeterlik alanları. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 15.
19. Işık, C., & Kar, T. (2011). İlköğretim 6, 7 ve 8. sınıf öğrencilerinin sayı algılama ve rutin olmayan problem çözme becerilerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 57-72.
20. Karaman, S. Z. (2016). Öğretmenlerin sınıf yönetimi yeterlikleri ile mesleki profesyonellikleri arasındaki ilişki (Bitlis İli - Ahlat İlçesi Örneği) (Unpublished Masters Thesis). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
21. Karataş, İ., & Güven, B. (2003). Problem çözme davranışlarının değerlendirilmesinde kullanılan yöntemler: Klinik mülakatın potansiyeli. İlköğretim-Online, 2(2), 9.
22. Karip, E. (2017). Sınıf yönetimi. Pegem Atıf İndeksi, 1-291. doi:10.14527/9786054282609.
23. Korkmaz, E., Gür, H., & Ersoy, Y. (2004). Problem kurma ve çözme yaklaşımlı matematik öğretimi-II: Öğretmen adaylarının alışkanlıkları ve görüşleri. Matematikçiler Derneği Bilim Köşesi. Retrieved from www.matder.org.tr.
24. Krathworld, D. (2002). A Revision of Bloom’s Taxonomy: An Overview. Theory into Practice, 41(4), 212-218. doi:10.1207/s15430421tip4104_2.
25. Leinhardt, G., & Greeno, J. (1986). The cognitive skill of teaching. Journal of Educational Psychology, 78(2), 75-95. doi:10.1037/0022-0663.78.2.75.
26. Lester, F. K. (2013). Thoughts about research on mathematical problem-solving instruction. The Mathematics Enthusiast, 10(1/2), 245-278.
27. Livatyalı, H. Y. (2005). Zaman Yönetimi ve Okul. In M. Gürsel, H. Sarı, B. Dilmaç (eds.), Sınıf Yönetimi, 255-273.
28. Martin, J., Mccormack, B., Fitzsimons, D., & Spirig, R. (2014). The Importance of Inspiring a Shared Vision. International Practice Development Journal, 4(2), 1-15.
29. Memnun, D. S. (2015). Ortaokul öğrencilerinin matematik problemi çözmeye ilişkin inançlarının incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(1), 75-98. doi:10.7822/omuefd.34.1.5.
30. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
31. Mogari, D., & Chirove, M. (2017). Comparing grades 10–12 mathematics learners’ non-routine problem-solving. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 13(8), 4523-4551.
32. Ocak, G., & Eğmir, E. (2014). Öğretmen Adaylarının Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. E-AJI (Asian Journal of Instruction), 2(1).
33. Oğuz, A. (2008). Yapılandırmacılık. (Editör Duman, B).Öğretim İlke ve Yöntemleri. Ankara: Maya Akademi Yayınları, s.368–404.
34. Öksüz, C., & Uça, S. (2011). Matematik dersinde probleme dayalı öğrenme üzerine bir örnek olay.
35. Olkun, S., & Toluk, Z. (2004). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Ankara:Anı Yayıncılık, Ertem Matbaacılık.
36. Ormrod, J. E. (2003). Educational Psychology: Developing Learners. (4th ed.) New Jersey: Merrill-Prentice Hall.
37. Polya, G. (1973). How to Solve It – A New Aspect of Mathematical Method. New Jersey: Princeton University Press.
38. Polya, G. (2014). How to Solve It: A New Aspect of Mathematical Method: A New Aspect of Mathematical Method. New Jersey: Princeton university press.
39. Şahin, İ., & Gümüş, E. (2016). İlkokul yöneticilerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(26).
40. Soylu, Y., & Soylu, C. (2006). Matematik derslerinde başariya giden yolda problem çözmenin rolü. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(11), 97-111.
41. Stevens, M. (1998). Sorun çözümleme. (Çev. A. Çimen). İstanbul: Timaş Yayınları.
42. TIMSS & PIRLS (2003). International Study Lynch School of Education. Boston: College.
43. Tüysüz, C. (2013). Üstün yetenekli öğrencilerin problem çözme becerisine yönelik üstbiliş düzeylerinin belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(21), 157-166.
44. Ulu, M., Tertemiz, N., & Peker, M. (2016). Okuduğunu Anlama ve Problem Çözme Stratejileri Eğitiminin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Rutin Olmayan Problem Çözme Başarısına Etkisi.Afyon Kocatepe University Journal of Social Sciences, 18(2). doi: 10.5578/JSS.37331.
45. Van De Walle, J. A., Karp, K. S., & Bay-Williams, J. M. (2013). İlkokul ve ortaokul matematiği: Gelişimsel yaklaşımla öğretim (S. Durmuş & İÖ Zembat, Trans.).
46. Zoller, U. (1995). Teaching, learning, evaluation and self-evaluation of HOCS in the process of learning chemistry.Proceedings of the 3European Conference on Research in Chemical Education (3ECRICE) (Janiuk, R.M., ed.), Lublin-Kazimierz, Poland, September, pp. 60–67.
eISSN:1305-8223
ISSN:1305-8215